Szpital przy Rogaczewskiego (Sandgrube) był specjalistycznym oddziałem chirurgicznym lazaretu przy Dyrekcyjnej.który powstawał w latach 1885-86 a oddany do użytku, pod koniec 1887 r. W roku 1911 oddział został przeniesiony do nowego szpitala na Dębinkach, natomiast w obiekcie znalazły swe miejsce przychodnie i polikliniki lekarskie a także miejski zespól pomocy społecznej. Od 1949 r. mieści się tutaj Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych

Okazała kamienica na Pl.Słowiańskim, która powstała w roku 1912. Na parterze znajdował się bar z kasynem oraz kwiaciarnia, tuż obok mieściła się cukiernia, pośrodku kawiarnia "Friedrich Wilhelm Cafe" (do roku 1929) i dalej filia firmy galanteryjnej "A. Ischdonat" (w latach 30-tych działała potem księgarnia "Hansa-Buchhandlung"). W roku 1929 budynek zakupiła Kasa Oszczędnościowa i utworzyła tam swoją siedzibę. Podczas zdobywania Elbląga w roku 1945, budynek uległ wypaleniu i pod koniec lat 40-tych został wyburzony

Ratusz w Elblągu zbudowano w końcu XVIII wieku natomiast pod koniec wieku XIX był gruntownie przebudowywany zmieniając wielkość jak i styl. Po wojnie, jak wiele elbląskich budowli, został w końcu lat 40-tych rozebrany.

Koniec sezonu – znoszenie z plaży koszy do opalania. Ok. 1930 r. [IDX:2206,1100]

Istniejący do dziś romantyczny pałacyk wzniesiony w 1894 r. przez gdańskiego kupca Wilhelma Jünckego przy ulicy Jakuba Goyki (Schefflerstrasse). Na posesji tej został także urządzony pod koniec XIX w. parohektarowy park z cennymi dziś okazami drzew oraz bindażem (tunelem) zestrzyżonych lip. 1903 r., BG PAN. [IDX:1854,900]

Fasada hotelu „Metropol", wzniesionego w latach 1906–1909 wzdłuż ulicy Królowej Jadwigi (Victoriastrasse), z frontem wychodzącym na ulicę Boh. Monte Cassino (Seestrasse). Obecnie w tym miejscu wznoszą się parterowe pawilony: „Cepelii", kramu z owocami, smażalni ryb oraz baru „Kebab". W chwili zbudowania był „Metropol" najbardziej okazałym spośród sopockich hoteli. Pod koniec marca 1945 r. został spalony przez wojska sowieckie. W 1952 r. ostatecznie rozebrano jego ruinę, rezygnując z kosztownej odbudowy.1929 r., Tow. Przyjaciół Sopotu. [IDX:2126,1144]

Trzy dzwony – o wadze 300, 500 i 1000 kg – przeznaczone dla ewangelickiego kościoła Zbawiciela (Erlöserkirche), czyli dzisiejszego katolickiego kościoła św. Jerzego. Pod koniec I wojny władze niemieckie zarekwirowały dzwony z wszystkich sopockich świątyń na cele zbrojeniowe. Erlöserkirche otrzymał nowe dzwony w 1924 roku.1901 r., BG PAN. [IDX:1978,1246]

Koniec XIX w. (ok. 1896 r.) – częściowa rozbiórka Bastionu św. Elżbiety. Resztki Bastionu św. Elżbiety zachowały się przy Wałach Jagiellońskich (Elisabethwall) między Dworcem Głównym a klubem „Żak”.

Fragment Wyspy Spichrzów (Speicher Insel) od strony ulicy Szopy. Nad Nową Motławą most prowadzący z Wyspy Spichrzów na Długie Ogrody (Langgarten). Z lewej, przy małej Stągwi, odwach straży spichrzowej, rozebrany pod koniec XIX wieku.

Fontanna Neptuna na Długim Targu (Langer Markt), w tle perspektywa ulicy Długiej (Langgasse). Jest to prawdopodobnie najstarszy gdański pomnik. Polskie orły i herby Gdańska umieścił na kracie ślusarz Baren po remoncie w latach 1757–61. Orły, na których zostawiali swoje sygnatury konserwatorzy fontanny (widoczne na zdjęciu), usunęli hitlerowcy w 1936 r. Pompa służyła mieszkańcom, sprzedawcom i dorożkarzom. Fontanna zdemontowana przez prof. Ericha Volemara pod koniec wojny, powróciła na swoje miejsce w latach pięćdziesiątych.(Ok. 1905) [IDX:1364,1093]