Muzeum Polski
Zapraszamy na wirtualny spacer po zbiorach Muzeum Polski.
1958

Szpital św. Elżbiety

Widok d. szpitala św. Elżbiety z odbudowaną II kondygnacją i postawioną nową więźbą dachową. W głębi kościół św. Elżbiety.
1958

Szpital św. Elżbiety

Odbudowana II kondygnacja d. szpitala św. Elżbiety wraz z nowo postawioną drewnianą więźbą dachową.
1958

Szpital św. Elżbiety

Fragment stanu fasady głównej szpitala św. Elżbiety w czasie trwającej odbudowy.
1958

Szpital św. Elżbiety

Widok z kościoła św. Elżbiety na odbudowywany budynek d. szpitala św. Elżbiety.
1958

Szpital św. Elżbiety

Zachodnia ściana szpitala św. Elżbiety podczas jego odbudowy, widok z Podwala Grodzkiego. W głębi z prawej widoczny fragment kościoła św. Józefa.
1958

Szpital św. Elżbiety

Odbudowa II kondygnacji północnego skrzydła szpitala św. Elżbiety. U góry widoczny fragment budynku d. redakcji "Danziger Vorposten" a po wojnie znanego jako "Krewetka" od znajdującej się tam restauracji rybnej.
1958

Szpital św. Elżbiety

Odbudowa zrujnowanego podczas wojny, szpitala św. Elżbiety współcześnie będącym Domem Zakonnym Zgromadzenia Księży Pallotynów. Trwają prace odtworzeniowe ścian na II kondygnacji budynku, w głębi kościół św. Elżbiety. Widok pod strony północnej.
ok. 1900

Dwór IV, Polanki 119

Pierwszym obiektem zbudowanym w tym miejscu czyli ok. 1630 r., był drewniany dwór którego właścicielem był Jan Morgenroth. Około 100 lat później dwór drewniany zastąpiony został budynkiem murowanym, zbudowanym w stylu rokoko a następnie przebudowany w stylu klasycystycznym. Po roku 1909 umieszczono w Dworze IV Zakład Ubezpieczeń dla Prus Wschodnich a w czasie II Wojny Światowej szkoła dla dziewcząt. Po wojnie urządzono tu szpital dziecięcy a w roku 1950 placówka zamieniła się w Państwowe Przeciwgruźlicze Sanatorium Dziecięce. W roku 1976 gdy wybudowano nowe obiekty szpitalne, w budynku Dworu IV urządzono hotel dla pielęgniarek który funkcjonował do końca lat 80-tych XX w. Dwór IV został opuszczony, bez stałej opieki a 10 stycznia 2014 r. wybuchł pożar w wyniku którego spalił się dach budynku.
1928

Pałac Stawowie

W roku 1856 majątek "Hochwasser"zakupił Heinrich Theodor Behrend, posiadacz fabryki maszyn i odlewnię żelaza w Oliwie i po zburzeniu istniejącej tu gospody założył park oraz wybudował "Belweder" czyli znany po dziś dzień pałacyk Stawowie. W roku 1905 całość wykupiła pruska armia urządzając tu miejsce dla wojennych rekonwalescentów. Po pierwszej wojnie światowej budynek oraz przynależny doń park, służył różnym machinacjom finansowym, obficie obciążając hipotekę. Po roku 1933 gdy opłacono długi i wykreślono je z hipoteki, władze Wolnego Miasta Gdańska urządziły tu oddział ozdrowieńczy dla szpitala na Dolnym Mieście oraz dokonano rozbudowy pałacu poprzez dobudowę skrzydła a także wprowadzono centralne ogrzewanie i dostęp do wody ciepłej i zimnej w wszystkich pomieszczeniach ośrodka. Podczas II wojny światowej obiekt znów znalazł się pod kontrolą wojska gdzie utworzono "Reserve-Lazarett-Danzig, Teil-Lazarett V Hochwasser". W tym samym czasie, od listopada 1939 r. utworzono na obszarze Stawowia pomocniczy kobiecy obóz Gdańskiej Służby Pracy Kobiet (Danziger Frauenarbeitsdienst DFAD), najprawdopodobniej wspierającej obsługę wojennych rekonwalescentów, który istniał ok. roku czasu. Po zajęciu Sopotu, przez kilka miesięcy kwaterowało tutaj dowództwo wojsk sowieckich a następnie utworzono tu pogotowie opiekuńcze dla dzieci a następnie dom rodzinny dla dzieci osieroconych i nie mogących znaleźć zaginionych w czasie wojny najbliższych. Ośrodek ten funkcjonował do października roku 1954 kiedy został przeniesiony do Wrzeszcza na ul. Jaśkowa Dolina. Po niezbędnych remontach i adaptacjach znalazł się tutaj Miejski Szpital Specjalistyczny Położniczo-Ginekologiczny im. Dr Heleny Wolf, działający do połowy roku 1961. W lipcu nastąpiła kolejna zmiana użytkownika i stał się nim Wojewódzki Szpital Przeciwgruźliczy działający do roku 2003 kiedy to został przeniesiony na ul. Smoluchowskiego. W międzyczasie dokonano kolejnych remontów pałacu w latach 1974-1975. Mimo iż w roku 2008 pojawił się nowy właściciel obiektu, faktycznie od wyprowadzki Szpitala Przeciwgruźliczego, wszystko powoli acz systematycznie niszczeje.
ok. 1930

Szpital św. Łazarza

Brak opisu
ok. 1920

Róg ulic Rybińskiego (Schlossgartenstrasse) i Grunwaldzkiej (Zoppoter Chaussee).

Widok od strony oliwskiego parku na główne skrzyżowanie w Oliwie. Z prawej strony widoczny budynek to Szpital św. Łazarza.
ok. 1910

Zewnętrzne zachodnie wały obronne

Widok z Bastionu Piaskowego (Sandgrube) w kierunku Bramy Siedleckiej która znajdowała się na osi ulic Nowe Ogrody - Kartuska. Najbliżej są widoczne zabudowania szpitala Diakonisek (Diakonissenkrankenhaus) dziś w potocznej mowie znane jako Szpital Wojewódzki, nieco głębiej kamienice przy Nowych Ogrodach oraz bryła dzisiejszego Sądu Okręgowego (Justizpalast). Na lewo w tle Hagelsberg czyli Fort Grodzisko.
ok. 1930

Szpital przy ul. Kieturakisa

Szpital Najświętszej Marii Panny (St. Marien-Krankenhaus) założony został w roku 1852 w związku z epidemią cholery przez Komitet Pań i Panien (Frauen und Jungfrauenkomitee) a prowadzony był przez siostry Boromeuszki. Kilkukrotnie był rozbudowywany, po wojnie był m.in Szpitalem Klinicznym nr 3 Akademii Medycznej w Gdańsku. Od roku 2002 stoi opuszczony.
ok. 1920

Szpital Miejski oddział Chirurgii

Szpital przy Rogaczewskiego (Sandgrube) był specjalistycznym oddziałem chirurgicznym lazaretu przy Dyrekcyjnej.który powstawał w latach 1885-86 a oddany do użytku, pod koniec 1887 r. W roku 1911 oddział został przeniesiony do nowego szpitala na Dębinkach, natomiast w obiekcie znalazły swe miejsce przychodnie i polikliniki lekarskie a także miejski zespól pomocy społecznej. Od 1949 r. mieści się tutaj Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych
ok. 1930

Szpital Miejski

Budynki oddziałów Szpitala Miejskiego ( Stadtliche Krankenhaus). Szpital został otwarty w kwietniu 1911 r. z połączenia lazaretu przy ul. Dyrekcyjnej oraz oddziału chirurgicznego przy Rogaczewskiego. Na przełomie lat 20-30-tych rozbudowany. Podczas wojny szpital wojskowy a po wojnie mieściły się tu kliniki Akademii Medycznej w Gdańsku.
ok. 1930

Budynki oddziału chirurgicznego Szpitala Miejskiego

Teren zielony pomiędzy budynkami oddziału chirurgicznego szpitala przy Dębinkach. W odróżnieniu od swych protoplastów czyli szpitala przy Dyrekcyjnej i Rogaczewskiego, nowy szpital charakteryzował się rozdzielnością poszczególnych klinik, przez co znalazło tu miejsce sporo terenów zielonych służących relaksu osób leczonych i personelu medycznego oraz swobodniejszych odwiedzin chorych przez bliskich. Współcześnie teren jest zabudowany budynkiem nr 3.
1900

Szpital Miejski, obecnie Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych

Szpital Miejski, obecnie Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych, widok od ulicy Rogaczewskiego
ok. 1950

Prewentorium PCK w Dzierżążnie

Prewentorium przeciwgruźlicze dla 600 dzieci, zostało wybudowane przez Szwedzki Czerwony Krzyż w 1946 r. Kompleks składał się z 34 drewnianych budynków rozlokowanych na obszarze 15 ha i składał się z 900 izb. Obsługa składała się z 200 osób w tym był personel medyczny 4 osoby z Szwecji i 55 z Polski m.in. byłe więźniarki obozu w Ravensbrück, przeszkolone jako pielęgniarki w Szwecji oraz personel wychowawczy w całości z Polski. W czerwcu 1947 r. misja szwedzka opuściła ośrodek zostawiając go całkowicie w gestii PCK.
1908

Szpital przy Nowych Ogrodach

Dom i szpital zakonny przy Nowych Ogrodach (Neugarten). Obecnie fragment tego budynku znajduje się w kompleksie zabudowań Szpitala Wojewódzkiego.(Ok. 1908) [IDX:1762,293]
1925

Szpital przy Łąkowej

Zabudowania Szpitala Panny Marii przy ulicy Łąkowej (Weidengasse). Po prawej ulica Kieturakisa (Schleusengasse), dawniej odcinek ulicy Śluza.(Ok. 1925) [IDX:581,1336]
1929

Akademia Medyczna

Gmach główny nowego Szpitala Miejskiego przy ulicy Dębinki (dawniej fragment Dellbrückallee), którego budowę ukończono w 1911 r. Obecnie Akademia Medyczna. Na pierwszym planie domy przy ulicy Hoene–Wrońskiego (Gralathstrasse).(Fot. E. Müller, 1929) [IDX:2787,2376]
1912

W Szpitalu Miejskim

Pacjenci na werandzie oddziału gruźliczego Szpitala Miejskiego. Dziś teren Akademii Medycznej.(Fot. E. Boehm, 1912) [IDX:2816,2236]
1890

Na ulicy Elżbietańskiej

Ulica Elżbietańska (Elisabethkirchengasse), brama i budynek dawnego przytułku dla nieślubnych dzieci. W głębi widoczne prezbiterium kościoła św. Elżbiety i szpital św. Elżbiety. W 1866 r.przytułek przeniesiono do dworu Schopenhauerów na Polankach w Oliwie. Gdy rozbierano budynek, renesansowy szczyt i portal wejściowy przeniesiono i osadzono w murach oficyny Towarzystwa Ubezpieczeń od Ognia. Dziś oficyna ta znajduje się w kompleksie gmachów bankowych między Wałami Jagiellońskimi (Elisabethwall) a ulicą Elżbietańską.(Ok. 1890) [IDX:1951,749]

Informacja dotycząca plików cookies.

Informujemy, iż w celu zapewnienia prawidłowej pracy naszego serwisu oraz dostosowania go do Państwa potrzeb, korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies.

Pliki cookies można kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki.

Dalsze korzystanie z naszego serwisu oznacza, że użytkownik akceptuje stosowanie plików cookies.

 Zamknij