Następca tronu Fryderyk Wilhelm z żoną podczas automobilowego i powozowego korsa kwiatowego (Wagen-Blumenkorso). 1912 r., BG PAN. [IDX:2120,1056]

Skrzyżowanie ul. Morskiej (Seestrasse - Boh. Monte Cassino) z ul. Wiktorii (Królowej Jadwigi) oraz wejście do hotelu Metropol.

Prowadzący na molo deptak przed południową elewacją Domu Kuracyjnego – część najruchliwszego sopockiego szlaku spacerowego. Do dzisiaj ocalały jedynie ściany parterowego pawilonu, gdzie obecnie mieści się nocny lokal rozrywkowy „Fantom". W prawym górnym rogu widać pochodzącą z lat 1922–1923 dobudówkę, mieszczącą kasyno gry. W 1945 r. niemal cały widoczny ciąg zabudowy został spalony. Ok. 1935 r., zbiory prywatne. [IDX:2174,1164]

Fasada hotelu „Metropol", wzniesionego w latach 1906–1909 wzdłuż ulicy Królowej Jadwigi (Victoriastrasse), z frontem wychodzącym na ulicę Boh. Monte Cassino (Seestrasse). Obecnie w tym miejscu wznoszą się parterowe pawilony: „Cepelii", kramu z owocami, smażalni ryb oraz baru „Kebab". W chwili zbudowania był „Metropol" najbardziej okazałym spośród sopockich hoteli. Pod koniec marca 1945 r. został spalony przez wojska sowieckie. W 1952 r. ostatecznie rozebrano jego ruinę, rezygnując z kosztownej odbudowy.1929 r., Tow. Przyjaciół Sopotu. [IDX:2126,1144]

Nieistniejący dziś hazardowy aneks Domu Kuracyjnego, a konkretnie Sala Obrazowa do gry w ruletkę. Fot. Bruno Machtans, ok. 1935 r., zbiór Sopockiego Domu Aukcyjnego. [IDX:2190,1126]

Mieszczące 1200 osób kawiarniane tarasy przed wschodnią (od strony mola) fasadą Domu Kuracyjnego, częściowo odtworzone w ostatnich latach w zupełnie nowej formie. W przeciwieństwie do innych kurortów nad Bałtykiem i Morzem Północnym, życie wczasowe w Sopocie skupiało się mniej na promenadach wzdłuż plaży, a bardziej w obrębie Skweru Kuracyjnego i mola, gdzie za wstęp trzeba było płacić. Ok. 1915 r., BG PAN. [IDX:2208,1108]