Charakterystyczny element trzeciego sopockiego Domu Kuracyjnego – tzw. Winna Kopuła, mieszcząca bar z trunkami, a głównie z przyzwoitymi gatunkami wina. Owo architektoniczne cacko, odtworzone po II wojnie w skromniejszej wersji, zbudowane zostało na planie połowy dwunastokąta. U góry znajdowała się galeryjka spacerowa. Ok. 1930 r., zbiory prywatne. [IDX:2208,1108]

Ogród Zdrojowy latem.Ok. 1910 r., BG PAN. [IDX:2234,1216]

Wzniesiony przy rogu ulic Boh. Monte Cassino (Seestrasse) i Grunwaldzkiej (Südstrasse) budynek Hotelu Werminghoff, ukończony w 1897 r. według projektu Wilhelma Lippkego – najnowocześniejszy sopocki hotel na przełomie wieków. Obecnie część jego dawnej parceli zajmuje kompleks gastronomiczno-rozrywkowy „Alga". W marcu 1945 r. hotel spłonął na skutek podpalenia przez Armię Czerwoną. Ok. 1900 r., BG PAN. [IDX:2140,1158]

Poczekalnia-czytelnia zakładu leczniczych kąpieli ciepłych (Warmbad), czyli dzisiejszego Zakładu Balneologicznego obok mola.1925 r., BG PAN. [IDX:2238,1180]

Zakład leczniczych kąpieli ciepłych (Warmbad) widziany od Parku Południowego w stronę Domu Kuracyjnego. Eklektyczny kompleks (48 gabinetów kąpielowych z 58 wannami, potem rozbudowany) został wzniesiony na przełomie 1903–1904 r. Kontynuowano w nim i urozmaicano usługi wypraktykowane w poprzednich dziesięcioleciach. Ok. 1930 r., zbiory prywatne. [IDX:2238,1180]

Początkowy fragment ulicy Grunwaldzkiej, która przed kwietniem 1945 r. nosiła nazwę Południowej – Südstrasse. Duże łukowate okna po prawej stronie zdjęcia należą do nieistniejącego dziś Hotelu Werminghoff. Od końca XIX w., gdy Sopot wysunął się na czoło kurortów południowego Bałtyku, Südstrasse stała się ulubionym rejonem letniego zakwaterowania bogatych rosyjskich Żydów. Na długości kilkuset metrów działały tu, w latach 1908–1938, trzy koszerne restauracje.1903 r., BG PAN. [IDX:2184,1214]