Zbudowany w latach 1903–1904, istniejący do dzisiajzakład kąpieli ciepłych (Warmbad), kontynuujący tradycję zakładów kąpielowych z XIX wieku. 1905 r., Tow. Przyjaciół Sopotu. [IDX:2206,1160]

Jeden ze stołów do gry w ruletkę, czynnych od godziny 11 przed południem do północy. Najniższa stawka (minimum za wszystkie szanse) wynosiła 2 gdańskie guldeny; najwyższa (maksimum za proste szanse) – 2400 guldenów. Stała karta wstępu sprzedawana była osobom, które ukończyły 21 lat. Od godziny osiemnastej nie wpuszczano gości w odzieży sportowej albo plażowej. Kasy wymieniały na guldeny wszystkie waluty. Ok. 1935 r., zbiory prywatne. [IDX:2190,1126]

Charakterystyczny element trzeciego sopockiego Domu Kuracyjnego – tzw. Winna Kopuła, mieszcząca bar z trunkami, a głównie z przyzwoitymi gatunkami wina. Owo architektoniczne cacko, odtworzone po II wojnie w skromniejszej wersji, zbudowane zostało na planie połowy dwunastokąta. U góry znajdowała się galeryjka spacerowa. Ok. 1930 r., zbiory prywatne. [IDX:2208,1108]

Przyozdobiony kwiatami volkswagen-garbus.1936 r., „Die Möwe". [IDX:2120,1056]

Nieistniejący dziś hazardowy aneks Domu Kuracyjnego, a konkretnie Sala Obrazowa do gry w ruletkę. Fot. Bruno Machtans, ok. 1935 r., zbiór Sopockiego Domu Aukcyjnego. [IDX:2190,1126]

Trzeci z kolei Dom Kuracyjny (Kurhaus), wzniesiony i wyposażony w latach 1910–1912 według projektu profesora Politechniki Gdańskiej Augusta Wagnera, któremu pomagali sopoccy architekci Adolf Bielefeldt i Paul Puchmüller. Ok. 1920 r., BG PAN. [IDX:2254,1174]