Widok na hotel 'Werminghoff" z ul. Północnej (Powstańców Warszawy) w kierunku ul. Południowej (Grunwaldzka). Z prawej wjzd w ul. Morską (Seestrasse - Boh. Monte Cassino). Hotel zbudowany w roku 1897, zaprojektował Wilhelm Lippke i był na owe czasy obiektem wysokiej klasy. W roku 1911 obiekt sprzedano a nabywcą był Bruno Hesse i tak też nazywał się od tego momentu hotel, w którym można było znaleźć z dwie restauracje, cukiernię, zakład fryzjerski i aptekę. Część lokali wynajmowano także na dłuższe okresy. W latach dwudziestych XX w. w skrzydle od strony ul. Morskiej mieścił się Palast Hotel spółki Kaiserhof, zaś od strony ul. Południowej urządzono restaurację "Zur Huette" oraz delikatesy i sklepy tekstylne. W 1934 r. nazwa hotelu zmieniono na Vorbach. W latach 1935 - 1936 przebudowano hotel nadając mu formę modernistyczną i podwyższając o poddasze z pokojami gościnnymi a projekt wykonał architekt Henry Brettschneider. Budynek został uszkodzony wiosną 1945 r. i ulegał ruinie. Ostatecznie wyburzony w roku 1951 r. a w jego miejsce wybudowano w 1960 r. Bar Alga.

Mieszczące 1200 osób kawiarniane tarasy przed wschodnią (od strony mola) fasadą Domu Kuracyjnego, częściowo odtworzone w ostatnich latach w zupełnie nowej formie. W przeciwieństwie do innych kurortów nad Bałtykiem i Morzem Północnym, życie wczasowe w Sopocie skupiało się mniej na promenadach wzdłuż plaży, a bardziej w obrębie Skweru Kuracyjnego i mola, gdzie za wstęp trzeba było płacić. Ok. 1915 r., BG PAN. [IDX:2208,1108]

Kantor wymiany walut w kompleksie Domu Kuracyjnego. 1929 r., Tow. Przyjaciół Sopotu. [IDX:2218,1158]

Kawiarniane tarasy przed Domem Kuracyjnym (Trzecim). Budynek na wprost to Logierhaus (Dom Zajezdny) czyli hotelowa część kompleksu Domu Kuracyjnego.

Karnawał sopocki w 1931 roku. [IDX:2200,1144]

Prowadzący na molo deptak przed południową elewacją Domu Kuracyjnego – część najruchliwszego sopockiego szlaku spacerowego. Do dzisiaj ocalały jedynie ściany parterowego pawilonu, gdzie obecnie mieści się nocny lokal rozrywkowy „Fantom". W prawym górnym rogu widać pochodzącą z lat 1922–1923 dobudówkę, mieszczącą kasyno gry. W 1945 r. niemal cały widoczny ciąg zabudowy został spalony. Ok. 1935 r., zbiory prywatne. [IDX:2174,1164]