Zachowane do dziś w podobnym kształcie wejście prowadzące na Skwer Kuracyjny i molo. Budki dla bileterek oklejono plakatami reklamującymi festiwal wagnerowski w Operze Leśnej, a konkretnie przedstawienia: „Walkiria", „Zygfryd" i „Zmierzch bogów". 1931 r., BN Warszawa. [IDX:2222,1150]

Przyozdobiony kwiatami volkswagen-garbus.1936 r., „Die Möwe". [IDX:2120,1056]

Studio sopockiego radiowęzła plażowego. 1936 r., „Die Möwe". [IDX:2232,1080]

Wzniesiony przy rogu ulic Boh. Monte Cassino (Seestrasse) i Grunwaldzkiej (Südstrasse) budynek Hotelu Werminghoff, ukończony w 1897 r. według projektu Wilhelma Lippkego – najnowocześniejszy sopocki hotel na przełomie wieków. Obecnie część jego dawnej parceli zajmuje kompleks gastronomiczno-rozrywkowy „Alga". W marcu 1945 r. hotel spłonął na skutek podpalenia przez Armię Czerwoną. Ok. 1900 r., BG PAN. [IDX:2140,1158]

Kasyno gry. Sala Obrazowa, gdzie grało się w ruletkę. Ok. 1930 r. [IDX:2192,1128]

Charakterystyczny element trzeciego sopockiego Domu Kuracyjnego – tzw. Winna Kopuła, mieszcząca bar z trunkami, a głównie z przyzwoitymi gatunkami wina. Owo architektoniczne cacko, odtworzone po II wojnie w skromniejszej wersji, zbudowane zostało na planie połowy dwunastokąta. U góry znajdowała się galeryjka spacerowa. Ok. 1930 r., zbiory prywatne. [IDX:2208,1108]