Znana dziś tylko ze zdjęć Sala Teatralna Domu Kuracyjnego, zwana również Salą Czerwoną. Liczyła 540 m kw. Urządzano w niej bale, koncerty symfoniczne, jubileusze, przedstawienia estradowe, a także rozmaite imprezy pokazowo-promocyjne i sportowe (np.turnieje ping-pongowe). Ok. 1930 r., zbiór Sopockiego Domu Aukcyjnego. [IDX:2190,1126]

Dolny odcinek ulicy Boh. Monte Cassino (Seestrasse), zamknięty w perspektywie fragmentem Kurhausu, czyli Domu Kuracyjnego, a także wejściem na Skwer Kuracyjny. Jasny budynek wystający z szeregu po lewej to nieistniejąca dziś, a dobudowana w latach 1922–1923 główna siedziba kasyna gry. Ok. 1935 r., BG PAN. [IDX:2144,1166]

Stojący naprzeciw Hotelu Werminghoff budynek przy rogu ulic Boh. Monte Cassino (Seestrasse) i Powstańców Warszawy (Nordstrasse). Obecnie wznosi się tu parterowy, wieloasortymentowy sklep spożywczy, nazywany przez sopocian po prostu Pawilonem. Ok. 1930 r., AP Gdańsk. [IDX:2134,1144]

Widziany od ulicy Powstańców Warszawy (Nordstrasse) niewielki fragment trzeciego z kolei sopockiego Domu Kuracyjnego, wybudowanego i wspaniale wyposażonego w latach 1910–1912. Gmach ten, spalony w kwietniu 1945 r., nie został odbudowany. Ok. 1930 r., zbiór B. Wojewskiej – Sopot. [IDX:2168,1116]

Nieistniejący dziś hazardowy aneks Domu Kuracyjnego, a konkretnie Sala Obrazowa do gry w ruletkę. Fot. Bruno Machtans, ok. 1935 r., zbiór Sopockiego Domu Aukcyjnego. [IDX:2190,1126]

Widok na hotel 'Werminghoff" z ul. Północnej (Powstańców Warszawy) w kierunku ul. Południowej (Grunwaldzka). Z prawej wjzd w ul. Morską (Seestrasse - Boh. Monte Cassino). Hotel zbudowany w roku 1897, zaprojektował Wilhelm Lippke i był na owe czasy obiektem wysokiej klasy. W roku 1911 obiekt sprzedano a nabywcą był Bruno Hesse i tak też nazywał się od tego momentu hotel, w którym można było znaleźć z dwie restauracje, cukiernię, zakład fryzjerski i aptekę. Część lokali wynajmowano także na dłuższe okresy. W latach dwudziestych XX w. w skrzydle od strony ul. Morskiej mieścił się Palast Hotel spółki Kaiserhof, zaś od strony ul. Południowej urządzono restaurację "Zur Huette" oraz delikatesy i sklepy tekstylne. W 1934 r. nazwa hotelu zmieniono na Vorbach. W latach 1935 - 1936 przebudowano hotel nadając mu formę modernistyczną i podwyższając o poddasze z pokojami gościnnymi a projekt wykonał architekt Henry Brettschneider. Budynek został uszkodzony wiosną 1945 r. i ulegał ruinie. Ostatecznie wyburzony w roku 1951 r. a w jego miejsce wybudowano w 1960 r. Bar Alga.