Znana dziś tylko ze zdjęć Sala Teatralna Domu Kuracyjnego, zwana również Salą Czerwoną. Liczyła 540 m kw. Urządzano w niej bale, koncerty symfoniczne, jubileusze, przedstawienia estradowe, a także rozmaite imprezy pokazowo-promocyjne i sportowe (np.turnieje ping-pongowe). Ok. 1930 r., zbiór Sopockiego Domu Aukcyjnego. [IDX:2190,1126]

Stojący naprzeciw Hotelu Werminghoff budynek przy rogu ulic Boh. Monte Cassino (Seestrasse) i Powstańców Warszawy (Nordstrasse). Obecnie wznosi się tu parterowy, wieloasortymentowy sklep spożywczy, nazywany przez sopocian po prostu Pawilonem. Ok. 1930 r., AP Gdańsk. [IDX:2134,1144]

Mieszcząca się w budynku kasyna tzw. Sala Czarna, przeznaczona do karcianej gry w bakarata. Zgodnie z regulaminem, grę w bakarata rozpoczynano o godz. 17, a kończono o 7 rano. Osobom pragnącym bez rozgłosu uczestniczyć w hazardzie o wysokie stawki oferowano specjalne gabinety. Każdego drugiego i szesnastego dnia miesiąca wydawano gazetkę kasyna, zawierającą zestawienia wyników, informacje o technikach gier, teksty ogólniejsze, a także odpowiedzi na pytania nurtujące gości. Fot. Bruno Machtans, ok. 1930 r., zbiór M. Przewoźniaka – Gdynia. [IDX:2190,1126]

Nieistniejący dziś hazardowy aneks Domu Kuracyjnego, a konkretnie Sala Obrazowa do gry w ruletkę. Fot. Bruno Machtans, ok. 1935 r., zbiór Sopockiego Domu Aukcyjnego. [IDX:2190,1126]

Widok kasyna w kompleksie Domu Kuracyjnego (Trzeciego), wzniesionego w latach 1910–1912. Ujęcie od strony południowej.

Kasyno gry. Sala Obrazowa, gdzie grało się w ruletkę. Ok. 1930 r. [IDX:2192,1128]