Jeden ze stołów do gry w ruletkę, czynnych od godziny 11 przed południem do północy. Najniższa stawka (minimum za wszystkie szanse) wynosiła 2 gdańskie guldeny; najwyższa (maksimum za proste szanse) – 2400 guldenów. Stała karta wstępu sprzedawana była osobom, które ukończyły 21 lat. Od godziny osiemnastej nie wpuszczano gości w odzieży sportowej albo plażowej. Kasy wymieniały na guldeny wszystkie waluty. Ok. 1935 r., zbiory prywatne. [IDX:2190,1126]

Bal karnawałowy w Sali Czerwonej Domu Kuracyjnego, prawdopodobnie u progu 1936 r.„Die Möwe". [IDX:2190,1126]

Jeden z wielu pokazów mody dla klienteli Domu Kuracyjnego. Widzowie siedzieli przy stolikach kawiarnianych na tarasach. 1936 r., „Die Möwe". [IDX:2198,1112]

Mieszczące 1200 osób kawiarniane tarasy przed wschodnią (od strony mola) fasadą Domu Kuracyjnego, częściowo odtworzone w ostatnich latach w zupełnie nowej formie. W przeciwieństwie do innych kurortów nad Bałtykiem i Morzem Północnym, życie wczasowe w Sopocie skupiało się mniej na promenadach wzdłuż plaży, a bardziej w obrębie Skweru Kuracyjnego i mola, gdzie za wstęp trzeba było płacić. Ok. 1915 r., BG PAN. [IDX:2208,1108]

Drugi Dom Kuracyjny (Kurhaus) w Sopocie, zbudowany w 1880 r. na miejscu starego, pochodzącego z 1824 r.Ok. 1905, BG PAN. [IDX:2260,1134]

Zbudowany w latach 1903–1904, istniejący do dzisiajzakład kąpieli ciepłych (Warmbad), kontynuujący tradycję zakładów kąpielowych z XIX wieku. 1905 r., Tow. Przyjaciół Sopotu. [IDX:2206,1160]