Muzeum Polski
Zintegrowany system prezentacji zdigitalizowanych zasobów archiwalnych i zabytkowych.
Zapraszamy na wirtualny spacer po zbiorach Muzeum Polski.
Prewentorium PCK w Dzierżążnie
Obraz pochodzi z ok. 1950 r. 
  Wyświetlono: 2965 , Lubi: 0.      

Prewentorium PCK w Dzierżążnie

Prewentorium przeciwgruźlicze dla 600 dzieci, zostało wybudowane przez Szwedzki Czerwony Krzyż w 1946 r. Kompleks składał się z 34 drewnianych budynków rozlokowanych na obszarze 15 ha i składał się z 900 izb. Obsługa składała się z 200 osób w tym był personel medyczny 4 osoby z Szwecji i 55 z Polski m.in. byłe więźniarki obozu w Ravensbrück, przeszkolone jako pielęgniarki w Szwecji oraz personel wychowawczy w całości z Polski. W czerwcu 1947 r. misja szwedzka opuściła ośrodek zostawiając go całkowicie w gestii PCK.

Podobne zasoby:

1958

Szpital św. Elżbiety

Widok z kościoła św. Elżbiety na odbudowywany budynek d. szpitala św. Elżbiety.
ok. 1930

Szpital św. Łazarza

Brak opisu
1928

Pałac Stawowie

W roku 1856 majątek "Hochwasser"zakupił Heinrich Theodor Behrend, posiadacz fabryki maszyn i odlewnię żelaza w Oliwie i po zburzeniu istniejącej tu gospody założył park oraz wybudował "Belweder" czyli znany po dziś dzień pałacyk Stawowie. W roku 1905 całość wykupiła pruska armia urządzając tu miejsce dla wojennych rekonwalescentów. Po pierwszej wojnie światowej budynek oraz przynależny doń park, służył różnym machinacjom finansowym, obficie obciążając hipotekę. Po roku 1933 gdy opłacono długi i wykreślono je z hipoteki, władze Wolnego Miasta Gdańska urządziły tu oddział ozdrowieńczy dla szpitala na Dolnym Mieście oraz dokonano rozbudowy pałacu poprzez dobudowę skrzydła a także wprowadzono centralne ogrzewanie i dostęp do wody ciepłej i zimnej w wszystkich pomieszczeniach ośrodka. Podczas II wojny światowej obiekt znów znalazł się pod kontrolą wojska gdzie utworzono "Reserve-Lazarett-Danzig, Teil-Lazarett V Hochwasser". W tym samym czasie, od listopada 1939 r. utworzono na obszarze Stawowia pomocniczy kobiecy obóz Gdańskiej Służby Pracy Kobiet (Danziger Frauenarbeitsdienst DFAD), najprawdopodobniej wspierającej obsługę wojennych rekonwalescentów, który istniał ok. roku czasu. Po zajęciu Sopotu, przez kilka miesięcy kwaterowało tutaj dowództwo wojsk sowieckich a następnie utworzono tu pogotowie opiekuńcze dla dzieci a następnie dom rodzinny dla dzieci osieroconych i nie mogących znaleźć zaginionych w czasie wojny najbliższych. Ośrodek ten funkcjonował do października roku 1954 kiedy został przeniesiony do Wrzeszcza na ul. Jaśkowa Dolina. Po niezbędnych remontach i adaptacjach znalazł się tutaj Miejski Szpital Specjalistyczny Położniczo-Ginekologiczny im. Dr Heleny Wolf, działający do połowy roku 1961. W lipcu nastąpiła kolejna zmiana użytkownika i stał się nim Wojewódzki Szpital Przeciwgruźliczy działający do roku 2003 kiedy to został przeniesiony na ul. Smoluchowskiego. W międzyczasie dokonano kolejnych remontów pałacu w latach 1974-1975. Mimo iż w roku 2008 pojawił się nowy właściciel obiektu, faktycznie od wyprowadzki Szpitala Przeciwgruźliczego, wszystko powoli acz systematycznie niszczeje.
1958

Szpital św. Elżbiety

Zachodnia ściana szpitala św. Elżbiety podczas jego odbudowy, widok z Podwala Grodzkiego. W głębi z prawej widoczny fragment kościoła św. Józefa.
ok. 1920

Róg ulic Rybińskiego (Schlossgartenstrasse) i Grunwaldzkiej (Zoppoter Chaussee).

Widok od strony oliwskiego parku na główne skrzyżowanie w Oliwie. Z prawej strony widoczny budynek to Szpital św. Łazarza.
1900

Szpital Miejski, obecnie Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych

Szpital Miejski, obecnie Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych, widok od ulicy Rogaczewskiego