Stara latarnia i warsztat szewski w zaułku przy bramie cmentarnej Kościoła Mariackiego. W głębi Miejska Kasa Oszczędności w kamieniczkach przy ulicy Piwnej (Jopengasse). (Fot. F. Müller, ok. 1929 ) [IDX:1486,1063]

Widok na Długi Targ z schodów wejściowych Ratusza Głównego Miasta. Z prawej narożnik Domu Schumannów stojącego na rogu ulic Długiej i Ławniczej. Widoczna niemal cała południowa pierzeja Długiego Targu oprócz zasłoniętych kamienic z nr 1 i 2.

Rankiem 23 sierpnia 1907 r. kilka sygnałów że coś złego się dzieje (spaczone drzwi, odpadające tynki, pękające ściany) w dwóch sąsiadujących kamienicach, pozwoliły na udaną ewakuację niemal wszystkich osób w nich zamieszkałych. Na szczęście nikt nie zginął a z tych co nie zdążyli uciec, najboleśniej skutek katastrofy odczuła panna Kiedrowski, gdy spadając do piwnicy zmiażdżyła obie stopy. Straty materialne były z kolei bardzo duże, oprócz całkowitego zniknięcia obu kamienic (uchowały się jedynie szczyty od strony bazyliki Mariackiej) zniszczony był także całkiem spory majątek osób tam zamieszkujących, jak choćby wspomnianej panny Kiedrowski, która prowadziła sklep z tapetami i które to wszystkie uległy zniszczeniu. Obaj właściciele, rencista Franz Feichtmeyer posiadacz domu z nr 48 oraz Paul Nachtigal handlujący kawą z nr 47, po katastrofie nie byli już w stanie odbudować swych domów i obaj sprzedali je sąsiadowi z nr 45/46 p. Bernardowi Braune, który w przeciągu dwóch lat postawił nowe budynki.

Widok z Ratusza Głównomiejskiego na Długi Targ. Trwa odbudowa Zielonej Bramy i Domu Steffensów, nazwanego później Złotą Kamienicą. Brak kamienic w pierzei Długiego Targu przy styku z ul. Powroźniczą jak i na niej samej, tu odbudowa nastąpi dopiero w latach 70-tych.

Zrujnowana sień Ratusza Głównego Miasta, w trakcie oględzin służących ocenie stanu technicznego oraz sporządzenia zakresu prac rekonstrukcyjnych.

Brak opisu