Molo oraz Zakład Balneologiczny w Sopocie.

Sopot widziany z popularnego dawniej miejsca widokowego, zwanego Wzgórzem Królewskim (Königshöhe), u zbiegu ulic Armii Krajowej (Königstrasse) i 23 Marca (Taubenwasser Weg). Dzisiaj funkcjonuje tu Dom Dziecka nr 1. Nazwa wzniesienia, nadana przed 1829 r., utrwaliła się po roku 1842, kiedy kolejny raz wizytował to miejsce król pruski Fryderyk Wilhelm IV. Przedtem Wzgórze Królewskie nosiło miano Wzgórza Stiwego (Stiwesberg) – od nazwiska XVII-wiecznego właściciela. Ok. 1900 r., zbiór Sopockiego Domu Aukcyjnego. [IDX:1688,1048]

Brak opisu

Panorama miasta zimą z wieży kościoła św. Barbary obejmująca obszar od Starej Pakowni i Bramy Stągiewnej (po lewej) aż po Kościół Mariacki (po prawej). Na pierwszym planie dachy domów między Długimi Ogrodami (Langgarten) i Angielską Groblą (Englischer Damm), w głębi spichrze przy ulicy Motławskiej (An der neuen Mottlau) nad Nową Motławą i na Ołowiance (Bleihof). (1910) [IDX:1267,1701]

Brak opisu

Południowa panorama placu rozpostartego między dworcem a ulicą Boh. Monte Cassino (Seestrasse), nazywanego rynkiem – dziś plac Konstytucji 3 Maja. Po lewej widać murowany budynek poczty, wzniesiony w roku 1903, a następnie rozbudowany w latach 1914 i 1927. Pierwszą ekspozyturę pocztową otrzymał Sopot w roku 1823. Czterdzieści lat później wprowadzono przesyłanie paczek, a w 1864 r. uruchomiono telegraf. 6 kwietnia 1899 r. otrzymał Sopot publiczną rozmównicę telefoniczną. 1903 r., zbiór F. Mamuszki. [IDX:1978,1280]