Rozbiórka „starego" Domu Kuracyjnego we wrześniu 1909 r. Tow. Przyjaciół Sopotu. [IDX:2262,1138]

Prowadzący na molo deptak przed południową elewacją Domu Kuracyjnego – część najruchliwszego sopockiego szlaku spacerowego. Do dzisiaj ocalały jedynie ściany parterowego pawilonu, gdzie obecnie mieści się nocny lokal rozrywkowy „Fantom". W prawym górnym rogu widać pochodzącą z lat 1922–1923 dobudówkę, mieszczącą kasyno gry. W 1945 r. niemal cały widoczny ciąg zabudowy został spalony. Ok. 1935 r., zbiory prywatne. [IDX:2174,1164]

Mieszczące 1200 osób kawiarniane tarasy przed wschodnią (od strony mola) fasadą Domu Kuracyjnego, częściowo odtworzone w ostatnich latach w zupełnie nowej formie. W przeciwieństwie do innych kurortów nad Bałtykiem i Morzem Północnym, życie wczasowe w Sopocie skupiało się mniej na promenadach wzdłuż plaży, a bardziej w obrębie Skweru Kuracyjnego i mola, gdzie za wstęp trzeba było płacić. Ok. 1915 r., BG PAN. [IDX:2208,1108]

Rozebrany w 1909 r. drugi sopocki Dom Kuracyjny (Kurhaus), wybudowany od jesieni 1880 r. do wiosny 1881 r. według projektu prof. Schwatlowa z Berlina. Był to gmach o konstrukcji szkieletowej, mieszczący 41 pokoi hotelowych, a także wielką salę imprezową. Przed budynkiem, położonym na osi mola, urządzono obszerny Skwer Kuracyjny (Kurpark), obramowany drewnianą galerią spacerową z narożnymi pawilonami. Przed 1895 r., BG PAN. [IDX:2198,1106]

Studio sopockiego radiowęzła plażowego. 1936 r., „Die Möwe". [IDX:2232,1080]

Koncert w istniejącej do dzisiaj, a zbudowanej w 1930 r. muszli przy Skwerze Kuracyjnym. Od połowy XIX w. koncerty dla kuracjuszy organizowano w różnych miejscach Skweru. W 1904 r. zbudowano pierwszą muszlę koncertową nie opodal mola. W 1915 r. istniały już dwie muszle – po przeciwległych stronach Skweru. Potem na miejscu jednej z nich stanęło kasyno, a miejsce drugiej zajęła część oszklonej galerii spacerowej od strony Grand Hotelu (Kasino Hotelu).1936 r., „Die Möwe". [IDX:2208,1108]