Muzeum Polski
Zintegrowany system prezentacji zdigitalizowanych zasobów archiwalnych i zabytkowych.
Zapraszamy na wirtualny spacer po zbiorach Muzeum Polski.
Pałac Stawowie
Obraz pochodzi z 1928 r. 
  Wyświetlono: 2098 , Lubi: 0.      

Pałac Stawowie

W roku 1856 majątek "Hochwasser"zakupił Heinrich Theodor Behrend, posiadacz fabryki maszyn i odlewnię żelaza w Oliwie i po zburzeniu istniejącej tu gospody założył park oraz wybudował "Belweder" czyli znany po dziś dzień pałacyk Stawowie.
W roku 1905 całość wykupiła pruska armia urządzając tu miejsce dla wojennych rekonwalescentów. Po pierwszej wojnie światowej budynek oraz przynależny doń park, służył różnym machinacjom finansowym, obficie obciążając hipotekę. Po roku 1933 gdy opłacono długi i wykreślono je z hipoteki, władze Wolnego Miasta Gdańska urządziły tu oddział ozdrowieńczy dla szpitala na Dolnym Mieście oraz dokonano rozbudowy pałacu poprzez dobudowę skrzydła a także wprowadzono centralne ogrzewanie i dostęp do wody ciepłej i zimnej w wszystkich pomieszczeniach ośrodka.
Podczas II wojny światowej obiekt znów znalazł się pod kontrolą wojska gdzie utworzono "Reserve-Lazarett-Danzig, Teil-Lazarett V Hochwasser".
W tym samym czasie, od listopada 1939 r. utworzono na obszarze Stawowia pomocniczy kobiecy obóz Gdańskiej Służby Pracy Kobiet (Danziger Frauenarbeitsdienst DFAD), najprawdopodobniej wspierającej obsługę wojennych rekonwalescentów, który istniał ok. roku czasu.
Po zajęciu Sopotu, przez kilka miesięcy kwaterowało tutaj dowództwo wojsk sowieckich a następnie utworzono tu pogotowie opiekuńcze dla dzieci a następnie dom rodzinny dla dzieci osieroconych i nie mogących znaleźć zaginionych w czasie wojny najbliższych. Ośrodek ten funkcjonował do października roku 1954 kiedy został przeniesiony do Wrzeszcza na ul. Jaśkowa Dolina. Po niezbędnych remontach i adaptacjach znalazł się tutaj Miejski Szpital Specjalistyczny Położniczo-Ginekologiczny im. Dr Heleny Wolf, działający do połowy roku 1961.
W lipcu nastąpiła kolejna zmiana użytkownika i stał się nim Wojewódzki Szpital Przeciwgruźliczy działający do roku 2003 kiedy to został przeniesiony na ul. Smoluchowskiego. W międzyczasie dokonano kolejnych remontów pałacu w latach 1974-1975.
Mimo iż w roku 2008 pojawił się nowy właściciel obiektu, faktycznie od wyprowadzki Szpitala Przeciwgruźliczego, wszystko powoli acz systematycznie niszczeje.

Podobne zasoby:

ok. 1910

Sopot.

Sopot, widok z molo w kierunku Domu Zdrojowego i Zakładu Balneologicznego.
1920-04

Synagoga

Usytuowana przy ulicy Gen. Jarosława Dąbrowskiego 1 (Roonstrasse) sopocka synagoga. Zbudowano ją w 1913 r. według projektu Adolfa Bielefeldta. (W 1929 r. zamieszkiwało Sopot 4311 Żydów, co stanowiło 15 proc. mieszkańców miasta). Ok. 1920 r., BG PAN. [IDX:2180,1333]
ok. 1920

Ulica Morska (Seestrasse - Bohaterów Monte Cassino)

Fragment ul. Bohaterów Monte Cassino w latach 20-tych XX wieku. Widok w kierunku kościoła św. Jerzego którego można dojrzeć w głębi, w prawo odchodzi ul. Haffnera (Wilhelmstrasse).
1900-04

Wozownia i stajnia karczmy sopockiej

Wozownia i stajnia karczmy sopockiej – przed rozbiórką w 1900 r. Dzisiaj na miejscu tym stoi piętrowy dom przy alei Niepodległości 803. Zbiór B. Wojewskiej – Sopot. [IDX:1842,1190]
ok. 1900

Sanatorium dziecięce "Kinderheilstatte"

Sopockie sanatorium dla dzieci, umiejscowione przy plaży pomiędzy dzisiejszymi ulica Kilińskiego i Na Wydmach. Swą działalność rozpoczęło w 1886 r a zakończyło w roku 1940 kiedy to obiekt (całkowicie przebudowany w roku 1929) zajęło wojsko.
1903-07

Narożne pawilony przy XIX-wiecznej galerii spacerowej

Dawne narożne pawilony przy końcu obu skrzydeł XIX-wiecznej galerii spacerowej – widok od strony mola. W głębi rysuje się centralna część „starego" (drugiego z kolei) Domu Kuracyjnego, rozebranego w 1909 r. 1903 r., zbiór W. Sautera – Sopot. [IDX:2262,1138]