Muzeum Polski
Zapraszamy na wirtualny spacer po zbiorach Muzeum Polski.
Maklerzy przed Dworem Artusa
Obraz pochodzi z 1865 r.  Dodano: 2018-02-04 18:42
  Wyświetlono: 1275 , Lubi: 0.      

Maklerzy przed Dworem Artusa

Maklerzy i klienci gdańskiej giełdy, która miała swoją siedzibę w Dworze Artusa przy Długim Targu (Langer Markt). Po raz pierwszy Dwór Artusa stał się miejscem giełdy w 1742 r. Po prawej widzimy Nowy Dom Ławy (późniejszą Sień Gdańską) i Złotą Kamieniczkę.(Fot. Gotheil i Syn, 1865) [IDX:1335,1109]

Podobne zasoby:

ok. 1930

Ulica Kramarska

Ul. Kramarska widziana z Długiego Targu na kamienice przy ul. Chlebnickiej oraz widoczna w tle Bazylika Mariacka.
1945

Długi Targ.

Długi Targ. Zniknął już Neptun, który został ewakuowany w 1945 roku do Parchowa (koło Bytowa).
ok. 1930

Wschodnia część Długiego Targu.

Brak opisu
1905

Sklepy przy ulicy Długiej

Magazyn mody damskiej i wystawa domu towarowego Nathana Sternfelda w kamienicach przy ulicy Długiej (Langgasse). Widok z domów po przeciwnej stronie ulicy. (Ok. 1905) [IDX:1448,957]
ok. 1880

Dwór Artusa

Brak opisu
1907-08-23

Zawalone budynki Chlebnicka 47 i 48.

Rankiem 23 sierpnia 1907 r. kilka sygnałów że coś złego się dzieje (spaczone drzwi, odpadające tynki, pękające ściany) w dwóch sąsiadujących kamienicach, pozwoliły na udaną ewakuację niemal wszystkich osób w nich zamieszkałych. Na szczęście nikt nie zginął a z tych co nie zdążyli uciec, najboleśniej skutek katastrofy odczuła panna Kiedrowski, gdy spadając do piwnicy zmiażdżyła obie stopy. Straty materialne były z kolei bardzo duże, oprócz całkowitego zniknięcia obu kamienic (uchowały się jedynie szczyty od strony bazyliki Mariackiej) zniszczony był także całkiem spory majątek osób tam zamieszkujących, jak choćby wspomnianej panny Kiedrowski, która prowadziła sklep z tapetami i które to wszystkie uległy zniszczeniu. Obaj właściciele, rencista Franz Feichtmeyer posiadacz domu z nr 48 oraz Paul Nachtigal handlujący kawą z nr 47, po katastrofie nie byli już w stanie odbudować swych domów i obaj sprzedali je sąsiadowi z nr 45/46 p. Bernardowi Braune, który w przeciągu dwóch lat postawił nowe budynki.

Informacja dotycząca plików cookies.

Informujemy, iż w celu zapewnienia prawidłowej pracy naszego serwisu oraz dostosowania go do Państwa potrzeb, korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies.

Pliki cookies można kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki.

Dalsze korzystanie z naszego serwisu oznacza, że użytkownik akceptuje stosowanie plików cookies.

 Zamknij